Stap voor stap over het pinguïnpad van Isla Magdalena
Elke overtocht naar Magdalena eindigt in hetzelfde uur op het eiland, op een gemarkeerd pad van ongeveer 800 m van de aanlegplaats naar de vuurtoren op de heuvel. Aan beide kanten broeden pinguïns, en ze steken vaak vlak voor je over. Zo verloopt de wandeling, van de eerste stap van de boot tot de laatste stap terug aan boord.
Aan land op een beschermd eiland
Isla Magdalena is beschermd als het Monumento Natural Los Pingüinos (een natuurmonument), en het bezoek volgt vaste regels. De boot legt aan bij de kust, de gids verzamelt de groep en je krijgt een korte uitleg voordat iemand gaat lopen.
Die uitleg gaat over afstand en gedrag rond de vogels. De regels van Caminos Tours verbieden drones, en elke gids vraagt je de pinguïns niet aan te raken of te voeren.
Volgens het aanbod van Solo Expediciones huist op het eiland de op een na grootste kolonie Magelhaenpinguïns van Zuid-Amerika, met meer dan 60.000 vogels volgens hun telling. Wat het exacte getal ook is, in het broedseizoen nestelen hier tienduizenden vogels.
Het afgezette pad tussen de holen
Het pad is volgens het aanbod van Caminos ongeveer 800 m lang en aan beide kanten met touwen afgezet. Jij loopt binnen de touwen, de pinguïns wonen erbuiten, in holen die ze in de zachte grond hebben gegraven.
De holen beginnen een paar stappen na de aanlegplaats. Veel ervan liggen zo dicht bij het touw dat je een vogel in de ingang ziet zitten, of een paartje dat om beurten op het nest zit, zoals Magelhaenpinguïns het hele seizoen doen.
De ondergrond is aarde en gras. Hier en daar is hij ongelijk, en na regen wordt hij glad. Schoenen met grip zijn belangrijker dan wat je verder ook draagt, en onze paklijst voor het eiland behandelt de rest.
Als een pinguïn wil oversteken
Vroeg of laat besluit een pinguïn dat het pad de kortste weg is naar waar hij heen wil. Gebeurt dat, dan vragen de gidsen je te blijven staan en hem voor te laten gaan.
De vogels zijn aan het pad gewend en hebben zelden haast. Blijf stil staan, houd een paar stappen afstand en laat hem in zijn eigen tempo overwaggelen. Loop pas verder als hij weer voorbij het touw is.
Over het touw leunen of naast een holingang hurken geeft de vogels stress en levert je een opmerking van de gids op. Je kunt een hol prima vanaf het pad fotograferen, en onze fototips voor de kolonie laten zien hoe.
De klim naar de vuurtoren uit 1902
Het pad loopt geleidelijk omhoog naar de rood-witte vuurtoren boven op het eiland, gebouwd in 1902. De helling is kort, en wie zich prettig voelt op een licht oneffen wandeling, haalt het zonder moeite.
Het aanbod van Solo vermeldt dat de tour niet geschikt is voor mensen met beperkte mobiliteit of hartproblemen, en ook niet voor rolstoelgebruikers. Valt bergop lopen over aarde je zwaar, vraag het dan na bij de organisator voordat je boekt.
Hierboven waait het meestal het hardst, want niets staat tussen jou en de zeestraat. Een muts die blijft zitten en een winddichte laag maken de top veel aangenamer dan de foto's doen vermoeden.
Loop het pad met een gids
Met Solo Expediciones ben je ongeveer een uur op Magdalena met een tweetalige gids, en op de terugweg vaar je nog een rondje langs de zeeleeuwen van Isla Marta.
Het uitzicht vanaf de top
Vanaf de vuurtoren kijk je terug over het pad en de kolonie naar de aanlegplaats, waar de boot beneden ligt te wachten. Daarachter ligt het open water van de zeestraat, met op een heldere dag het vasteland aan de horizon.
Het is de enige plek op de wandeling waar je de omvang van de kolonie in één keer ziet. Holen bedekken de hele helling tot beneden, en op een drukke dag staan er pinguïns op bijna elk stukje gras.
Kijk ook omhoog. Meeuwen en jagers cirkelen boven de kolonie, en de jagers houden de nesten scherp in de gaten voor een onbewaakt ei of kuiken. De gidsen wijzen ze misschien aan.
Wat de gids onderweg vertelt
De gidsen stoppen op punten langs het pad om uit te leggen waar je naar kijkt. Je hoort bijvoorbeeld hoe een paartje elke lente naar hetzelfde hol terugkeert, en hoe beide ouders het werk op het nest delen.
Ze houden de groep ook in beweging, zodat de mensen achteraan hetzelfde zien als die vooraan. Wil je een rustig moment bij een hol, laat de groep dan even vooruitlopen. Een paar stappen later sluit je weer aan, nog steeds binnen de touwen.
Stel gerust vragen. De gidsen op beide boten zijn tweetalig, en de meesten vinden het leuk als een bezoeker iets in de kolonie is opgevallen.
Terug naar de boot
De terugweg volgt het pad naar de aanlegplaats, meestal in een rustiger tempo. Veel mensen maken hun beste foto's op weg naar beneden, als de eerste opwinding over de pinguïns wat gezakt is.
De gids houdt de tijd in de gaten, want het schema van de boot hangt af van de wind en het uur aan land ligt vast. Bij Solo vaart de boot daarna naar Isla Marta, terwijl de catamaran van Caminos terugkeert naar Punta Arenas.
De gids over Isla Marta vertelt wat het rondje langs de zeeleeuwen toevoegt. Onze vergelijking van speedboot en catamaran zet de twee overtochten naast elkaar.
Voordat je aan land gaat
Geen enkel aanbod belooft eten op het eiland, dus eet voordat je de stad verlaat en neem water mee. Een kleine snack in je zak helpt op de vroege boten, als het ontbijt al uren geleden is.
- Houd je handen vrij op de helling; een kleine rugzak is beter dan een draagtas
- Neem een doekje mee voor opspattend water op je bril en lens
- Laat de drone in het hotel
- Ga in het broedseizoen, ruwweg oktober tot maart, als de kolonie thuis is
Op Magdalena zie je alleen in het broedseizoen zeker pinguïns, en rond midzomer verschijnen de kuikens. De gids beste tijd om te boeken behandelt de weken, en wat een tocht naar Magdalena kost vergelijkt de drie boten die je hier brengen.